Weer terug uit het land van mojito’s, daiquiri’s en piña colada’s. Zoals verwacht heb ik me redelijk tegoed kunnen doen aan met name deze drie cocktails. De score komt op zo’n 40 mojito’s, 15 daiquiri’s en ook ongeveer 15 piña colada’s. Plus nog een aantal andere ter variantie. De kwaliteit was, ook niet verrassend, wisselend. In de hotels, en zeker de all-inclusive, kan je vaak maar beter een biertje bestellen, maar op terrasjes en in barretjes is de kwaliteit vaak prima gebleken. Op sommige plekken wordt de suiker ook vers voor je uit het suikerriet geperst, helemaal tof! De daiquiri in El Floridita viel helaas enigszins tegen (lees: toeristenfuik), maar was wel de duurste van de hele vakantie (tegen de 5 euro). De mojito van La Bodeguita del Medio heb ik helaas aan me voorbij moeten laten gaan. De reden dat de balans zo extreem is uitgevallen richting de mojito en niet de daiquiri is dat ze de laatste vaak in een blender pleurden…zonde van de smaak.

Wat betreft andere cocktails, heb ik weinig nieuws ontdekt. De enige die nog enigszins interessant bleek, was een rum-gebaseerde white russian genaamd Trinidario in het hotel bij Trinidad. Maar die was eigenlijk stiekem minder lekker dan een gewone white russian. Creatief zijn ze daar niet echt helaas, of ik heb het gewoon niet kunnen vinden.

Natuurlijk heb op Cuba nog meer gedaan dan me alleen bezig houden met de kwaliteit en diversiteit van de cocktails. Ik heb ook rum gekocht. Om me heen zag ik veel mensen verschillende Havana Club rums als souvenir meenemen, waarschijnlijk aangezien het daar vele malen goedkoper is. Maar ik wilde iets meenemen dat hier niet zo eenvoudig te vinden is (of die ik nog niet eerder heb gezien). Uiteindelijk zijn het twee flessen rum geworden. Eigenlijk anderhalf, want die ene bevat maar 350 ml.

De eerste, Ron Refino Arecha, is een witte rum, die zelfs puur best te versmaden is, zeker voor een witte. Ik kocht ‘m bij een tankstation voor het indrukwekkende bedrag van €0,80. Ondanks die hoge prijs was het het wel waard vond ik. De tweede was nóg duurder (iets meer dan €40) en is een gerijpte van 12 jaar oud, Ron Mulata de Cuba Reserva Real. Die ben ik nu aan het proeven en valt ook zeker niet tegen.

Het lijkt me leuk als we binnenkort weer eens bij elkaar komen om Cubaanse rums te vergelijken. Medereisgenoot Martijn heeft de Havana Club Gran Reserva gescoord waarvan ik de oude versie dus al had, en hij nu de nieuwe. Kunnen we kijken of daar merkbaar verschil tussen zit en de souvenirs van Pipster en Manon van vorig jaar er ook bij pakken.

Wie zegt er nog meer Arrrrrrrrrrr?

Salud, Amor Y Dinero!

From the past indeed, want het is alweer even geleden dat we sipping rummetjes hebben getest in huize Strandkammer. Het was in mijn herinnering een vrij drukke periode waarin het lastig was om iedereen bij elkaar te krijgen. Zo kwam het dat we vrijdag 18 juli met een select gezelschap ons tegoed hebben gedaan aan 7 rums uit de buitencategorie. Het gezelschap bestond uit vaste tiki timers zoals gastheer Strandkammer, familie Ananas en bovengetekende aangevuld met rumliefhebbers Camolotov en Ton.

1. Angostura 1919 (Trinidad – 8 jaar – € 27)

Als eerste werd de Angostura 1919 gesampled. Zoals de naam al doet vermoeden wordt deze 8 jaar oude rum gemaakt door hetzelfde bedrijf dat ook verantwoordelijk is voor de door ons zo geliefde Angostura bitters. Rum maken kunnen ze blijkbaar ook en dat gaat ze prima af. Bij het snuffelen aan de rum ontdekten we al snel een duidelijke vanillegeur. Dit konden de meeste panelleden wel waarderen. Een eerste slokje bracht de vanille duidelijk naar voren en leerde dat de rum niet echt scherp was, maar ook niet heel zacht. De nasmaak liet zich omschrijven als licht rokerig en vrij aangenaam. Een enkeling vond de vanille iets teveel overheersen. Al met al een goeie binnenkomer die met een gemiddelde van 7,3 uit de test kwam.

2. Cruzan Single Barrel Estate Rum (St. Croix – blend tot 12 jaar – € 30)

Als tweede stond de Cruzan Single Barrel op het menu. De light en gold rums van Cruzan genieten een grote aanhang onder de Amerikaanse tikifielen en worden door velen als standaard mixrum gebruikt. Aangezien Cruzan moeilijk in Nedrland verkrijgbaar is en wij beschikken over het heerlijke Havana Club zie ik dat hier niet zo snel gebeuren. Hoewel ze een goede mixrum kunnen maken was het nog maar de vraag of dit ‘flagship’ van Cruzan ook een goede sipper zou zijn. De meeste panelleden vonden de Single Barrel prima binnen te houden, al was een veelgehoorde kreet dat er meer nasmaak aan zat dan smaak. Een enkeling kon een zoethout smaak ontwaren. Deze rum werd als vrij branderig ervaren maar niet op een vervelende manier. Zou goed werken in een Hot Buttered Rum, meende Ciel. Het gemiddelde cijfer was vergelijkbaar met de eerste rum en 7,2. Een prima rum dus, maar mist misschien een beetje een eigen smoel.

3. El Dorado 21 year old Special Reserve (Guyana – 21 jaar – € 45)

De 3e rum was echt een topper. De verwachtingen rond deze rum waren hooggespannen aangezien de 12 jaar oude al veel door ons wordt gebruikt in een aantal van onze favoriete cocktails. Zonde, zou je misschien zeggen. Bollocks. Proef maar eens een Demerara Dry Float met El Dorado 12 jaar, ge-wel-dig. Maargoed de 21 jaar oude. Deze zou ik niet zo snel mixen. Deze rum had een heerlijke rokerige geur. De smaak was sterk maar zacht, vol, niet branderig en een tikje zoet. Echt een heerlijke rum, daar was iedereen het over eens. Het gemiddelde cijfer was een 8,7. Eigenlijk te laag naar mijn mening. Deze moet ik echt nog een keer aanschaffen. Helaas issie vrij duur. Hij was ooit te krijgen bij ‘t Hekeltje voor 45 euro, nu issie 60 volgens mij.

4. Havana Club Cuban Barrel Proof (Cuba – leeftijd onbekend – € 33)

De naam Havana Club kwam net al even voorbij, want dit merk is al lange tijd een favoriet bij ons. De witte gaat overal in waar witte rum in moet. Sinds ik die heb vergeleken met witte Bacardi, heb ik nooit meer een fles witte Bacardi gekocht. Deze Barrel Proof van Havana Club wordt niet meer verdund met water nadat hij uit het vat vandaan komt zoals de meeste andere rums dat wel worden en is dus met 45% iets sterker dan de andere rums. De geur van de rum was zeer sterk. De term ‘neusharenschroeier’ viel zelfs. Of het door de extra procenten alcohol kwam, geen idee. De smaak was ook vrij scherp, een van de scherpste van de avond. De een vond dit vrij aangenaam (lekker spicy en pittig) de ander was er wat minder over te spreken. Toch werd de rum goed gewaardeerd want hij kreeg een mooie 8,0 gemiddeld.

5. Mount Gay Extra Old (Barbados – 17 jaar – € 34)

Ondanks dat vele rumreview sites deze rum als een topper aanduiden was dit duidelijk de minste van de avond. Hij rook erg lekker maar de smaak was te branderig en te droog. Camolotov was eigenlijk de enige die hem echt heel lekker vond en hem waardeerde met een 8,5. Misschien is hij toch de enige echte piraat in ons midden. Het gemiddelde cijfer voor deze rum kwam uit op een 6,7. Deze rum zal ik in de toekomst gebruiken om te mixen, puur issie mij te scherp. Gelukkig zijn er een aantal cocktails die specifiek vragen om Barbados rum, waaronder de recent ontdekte parel de Harvest Punch…

6. Ron Pampero Aniversario (Venezuela – 4 tot 6 jaar – € 26)

De een na laatste rum was de benjamin van het stel, maar kon zich prima met de rest meten. Deze rum uit Venezuela was maar 4 tot 6 jaar oud, maar had een zeer volle en zachte smaak voor zo’n relatief jonge rum. Er werd een beetje caramel opgemerkt en Ton vond hem zelfs ‘fris’. Een prima prestatie dus voor zo’n jonkie, hij kreeg een 7,6.

7. Ron Zacapa Centenario 23 (Guatemala – 23 jaar – € 54)

De laatste rum die we die avond hebben geproefd was het topstuk van de avond. De oudste rum en ook de duurste. De geur liet zich omschrijven als zeer kruidig en sommigen hadden het over eikig. De geur beloofde veel goeds. De smaak was heel erg zacht, bijna te zacht eigenlijk en vrij zoet. Misschien zelfs zo zoet dat het eigenlijk meer richting likeur ging, maar toch niet helemaal. Bijna geen branderigheid en een hele lange ‘finish’ waardoor je eigenlijk gelijk nog een slok wilde nemen. Het enige wat er ‘mis’ mee is, is dat hij vrij zoet is en daarom heel anders dan de andere rums. Maar ons panel had geen probleem met de zoetigheid en gaf deze rum het hoogste cijfer van de avond, een 9,2. Dit is dan ook de rum waar ik nu heerlijk van geniet terwijl ik dit stukje tik.

En toen was het over. Naar mijn mening een zeer geslaagd avondje, zeker voor herhaling vatbaar als we weer wat nieuwe rummetjes kunnen scoren. De duurdere rummen bleken ook de beste, maar voor rond de 30 eurosjakies kan je dus ook een prima sipper aanschaffen. Al zal je er wel wat moeite voor moeten doen om er aan te komen, bij de slijter op de hoek zal je ze niet snel vinden.

Images Cruzan Single Barrel, Havana Club Single Barrel & Ron Pampero Aniversario courtesy of Refined Vices.

Welke (en hoeveel) rums we precies met elkaar gaan vergelijken is nog niet helemaal bekend, net als de hoeveelheid andere (al dan niet alcoholische) versnaperingen die er verder ter tafel gaan komen. Het voorlopige lijstje is als volgt:

• Pampero Anniversario (Venezuela) (Tiki Riki)
• Angostura 1919 (Trinidad) (Tiki Riki)
• Mount Gay Extra Old (Barbados) (Tiki Riki)
• Cruzan Single Barrel Estate Rum (St. Croix, U.S. Virgin Islands) (Tiki Riki)
• Zacapa Centenario (Guatamala) (Tiki Riki)
• El Dorado Special Reserve (Guyana) (Fam. Ananas)
• Havana Club Barrel Proof (Cuba) (J. de Strandkammer)

Gisteren bracht Rick mij nog een fles Cruzan Coconut en een extra Lemon Hart 151 fles. Daarnaast had ie zelf nog twee flessen. Ik weet niet of die al in bovenstaand rijtje zijn verwerkt. Ik tel er zeven hierboven en dat klinkt als meer dan genoeg. Rick: kies zelf, zou ik zeggen. En reken de kosten uit.

Misschien dat de mensen die wel komen, maar geen fles rum aandragen een cocktailtje kunnen verzorgen? En hapjes moeten er ook nog komen. En een aanvangstijd moet ook nog worden gekozen. Vlak voor de wedstrijd of al wat eerder?

Verder rest me nu alleen het volgende: Forza Olanda!

Instant update: het rum proeven is uitgesteld tot een nog nader te bepalen datum. We gaan gewoon voetbal kijken.

White Rum

Wordt ook wel light rum genoemd en soms staat er een aanduiding bij als Puerto Rican of Virgin Islands. Witte rum is jong en kan soms een wat scherpe smaak hebben. Hoewel witte Bacardi een rum uit Puerto Rico is, heeft deze rum niet zo’n goede reputatie in de tikiwereld. Niet dat het echt een slecht product is, maar veel mensen klagen over het gebrek aan smaak. Je kan beter kiezen voor Havana Club Añejo Blanco, die voor alle recepten die om een witte rum vragen gebruikt kan worden.

Puerto Rican Rum

Zoals hierboven al beschreven komt Bacardi uit Puerto Rico (vroeger uit Cuba) en staat dit merk niet hoog in aanzien. Toch wordt er in veel recepten gevraagd om White, Gold of Dark Puerto Rican Rum. Bacardi heeft echter één rum die veel mensen lekker vinden en dat is Bacardi 8. Voor recepten die vragen om Gold Puerto Rican gebruik ik dan ook altijd Bacardi 8. Dark Puerto Rican kom je niet vaak tegen, maar meestal ga ik in dat geval voor Havana Club 7 Años. In een enkel recept wordt ook wel eens gevraagd om 151 Puerto Rican Rum. Bacardi 151 is een zgn ‘overproof’ rum (75,5%) die niet in Nederland verkrijgbaar is. Je zult hiervoor naar een vervanging moeten zoeken zoals bijvoorbeeld Stroh 80 of een 151 Demerara rum waarover later meer. Dit zal de smaak van de cocktail zeker veranderen, maar waarschijnlijk alleen maar ten goede.

Jamaican Rum

De rums uit Jamaica staan bekend om hun aromavolle smaak. De witte wordt eigenlijk nooit gebruikt in tikidrankjes maar de Gold en vooral Dark erg veel. De twee best verkrijgbare merken Jamaicaanse rum in Nederland zijn Myers’s en Appleton. De Appleton Special is een prima Gold maar beter nog is de Appleton V/X. Voor Dark Jamaican kan je het beste gaan voor Appleton Estate Extra, maar ook Myers’s Original Dark is hiervoor te gebruiken. Zelf vind ik Myers’s een beetje scherp maar heb hem wel altijd in huis omdat sommige recepten er expliciet om vragen.

Demerara Rum

Demerara rum wordt gemaakt in Guyana en heeft weer een heel andere smaak dan de eerder besproken rums. Het beste merk, Lemon Hart, is helaas niet in Nederland te koop. Lemon Hart maakt ook een Jamaicaanse rum die hier wel te koop zou zijn maar dit is dus niet de Demerara waar het hier om gaat. Een alternatief is El Dorado Demerara en vooral de 12 jaar oude is prima. Een probleem vormt echter de 151 Demerara. Deze zeer heftige rum met een alcoholpercentage van 75,5% is een onmisbaar ingredient in de tikibar aangezien het een ingredient is van de Zombie, de Demerara Dry Float, de Boo Loo en de Jet Pilot, stuk voor stuk geweldige cocktails. Het enige goede merk voor deze Demerara 151 is de Lemon Hart, die hier dus niet te krijgen is. Er zat voor ons tikifielen dus niets anders op dan het web af te struinen naar een buitenlandse leverancier. In Duitsland hebben ze deze rum gelukkig wel en het was vrij eenvoudig te bestellen.

Martinique Rum

Rum uit Martinque wordt gemaakt van suikerrietsap in plaats van melasse en wordt Rhum Agricole genoemd. De smaak van dit soort rum kan vrij heftig zijn en kan soms een beetje richting tequila gaan zoals cachaça (wat ook uit suikerrietsap wordt gemaakt) dat ook wel een beetje heeft. Dit is op zich niet erg, want wij drinken graag tequila, maar teveel kan een cocktail gaan domineren en zelfs verpesten. Het is dus zaak een goed merk te vinden die een wat oudere rum levert want de smaak zal milder worden naarmate de rum ouder wordt, iets wat voor alle rums geldt. Merken die worden aangeraden zijn St. James en Clément, maar de oude rums van St. James heb ik hier nog niet kunnen vinden. Clément Rhum Vieux Agricole VO is vrij prijzig (rond de 30 euro) maar de Mai Tai alleen is al rede genoeg om deze rum in huis te halen.

Als je zo nu en dan eens een flesje uit een van deze vijf categoriën aanschaft zal je al snel een goedgevulde tikibar hebben en de meeste drankjes kunnen maken. Een tip is echter wel om het cocktail voor cocktail op te bouwen om je bankrekening en lever een beetje te sparen.